ৰাজ্যৰ প্ৰাদেশিকীকৰণ আঁচনিৰ অধীনত কোনো শিক্ষকক বিদ্যালয়-মহাবিদ্যালয়ত নিযুক্তি বা সালসলনি নকৰিবলৈ অসম চৰকাৰ আৰু শিক্ষা বিভাগক নিৰ্দেশ দিয়ে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে। “ভেঞ্চাৰ” শিক্ষানুষ্ঠানৰ শিক্ষক আৰু কৰ্মচাৰীৰ সেৱা প্ৰাদেশিকীকৰণৰ বিধিগত আঁচনিৰ অধীনত তেওঁলোকৰ নিৰ্দিষ্ট দৰমহা প্ৰদানৰ দায়িত্ব ৰাজ্য চৰকাৰে গ্ৰহণ কৰে। তদুপৰি ৰাজ্য চৰকাৰৰ কৰ্মচাৰীৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য বৰ্তমানৰ নিয়ম অনুসৰি গ্ৰেচুইটি, পেঞ্চন, আৰু ছুটী নগদ ধনৰ দৰে সুবিধা প্ৰদানৰ দায়িত্বও চৰকাৰৰ। অসম আইনত “ভেঞ্চাৰ” শিক্ষানুষ্ঠান বুলিলে স্থানীয় লোকে প্ৰতিষ্ঠা কৰা বিদ্যালয়-মহাবিদ্যালয়ক বুজোৱা হয়, যাৰ সেৱা এতিয়াও ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ/প্ৰাদেশিকীকৰণ হোৱা নাই।
ভাৰতৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ সূৰ্য কান্ত আৰু ন্যায়াধীশ জয়মল্য বাগচি আৰু ভি মোহনাৰে গঠিত বিচাৰপীঠে জনস্বাৰ্থ জড়িত আবেদনকাৰী ৰাজেশ চৌহান আৰু মাধব মুকুন্দ পূজাৰীৰ হৈ হাজিৰ হোৱা জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা ৰঞ্জিত কুমাৰৰ যুক্তি শুনে। জনস্বাৰ্থৰ আবেদনখনে প্ৰাদেশিকীকৰণ ব্যৱস্থাক এই ভিত্তিত প্ৰত্যাহ্বান জনায় যে ই “মানুহক ন্যায্য, স্বচ্ছ আৰু প্ৰতিযোগিতামূলক নিযুক্তি প্ৰক্ৰিয়া অবিহনে নিয়মীয়া চৰকাৰী সেৱাত যোগদান কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে।” ৰাজ্যৰ ভেঞ্চাৰ শিক্ষানুষ্ঠানৰ শিক্ষক-কৰ্মচাৰীৰ সেৱা প্ৰাদেশিকীকৰণৰ বাবে বিধিগত আঁচনিৰ সাংবিধানিক বৈধতাক প্ৰত্যাহ্বান জনাই কেন্দ্ৰীয় আৰু অসম চৰকাৰ, সংশ্লিষ্ট উপায়ুক্ত আৰু প্ৰাথমিক শিক্ষা, মাধ্যমিক শিক্ষা, আৰু উচ্চ শিক্ষাৰ সঞ্চালকলৈ জাননী জাৰি কৰে।
আবেদনকাৰীসকলে যুক্তি আগবঢ়ায় যে এনে ব্যৱস্থা অসাংবিধানিক আৰু সংবিধানৰ ১৪ আৰু ১৬ নং অনুচ্ছেদ উলংঘা কৰে। এই অনুচ্ছেদসমূহে আইনৰ আগত সমতা আৰু ৰাজহুৱা নিয়োগৰ বিষয়ত সম সুযোগৰ নিশ্চয়তা প্ৰদান কৰে। উচ্চতম ন্যায়ালয়ে অন্তৱৰ্তীকালীন ব্যৱস্থা হিচাপে নিৰ্দেশ দিছিল যে বিষয়টো অধিক বিবেচনা নকৰালৈকে প্ৰযোজ্য বিধিগত কাঠামোৰ অধীনত কোনো শিক্ষকক বিদ্যালয় আৰু মহাবিদ্যালয়ত সেৱাত নিযুক্তি বা সালসলনি কৰা নহ’ব।
