উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এখন ৰাজ্য মেঘালয়, যাৰ অৰ্থ হৈছে ‘মেঘৰ বাসস্থান’। বিশ্বৰ সৰ্বাধিক বৰষুণৰ পৰা ঠাই মৌচিনৰাম আৰু চেৰাপুঞ্জিৰ বাবে ৰাজ্যখন বিখ্যাত। ইয়াৰ ৮৩ শতাংশ জনসংখ্যা বৰষুণেৰে খেতি কৰা কৃষিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। কিন্তু শেহতীয়া বাৰিষা আৰু দীৰ্ঘম্যাদী বৰষুণৰ ধাৰালৈ চাই এতিয়া ৰাজ্যখনৰ নাম পুনৰ বিবেচনা কৰাৰ প্ৰয়োজন হৈছে। এই পৰিস্থিতি কেৱল জীৱিকাৰ প্ৰতি ভাবুকি নহয় বৰঞ্চ জল সুৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰতো গুৰুতৰ চিন্তাৰ বিষয় হৈ পৰিছে।
২০২৫ চনৰ দক্ষিণ-পশ্চিম বাৰিষাৰ বাবে দেশৰ সকলো ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলৰ ভিতৰত মেঘালয়ত সৰ্বাধিক বৰষুণৰ ঘাটি (৫৬ শতাংশ) হৈছে। আনকি তুলনামূলকভাৱে খৰাং ৰাজ্য ঝাৰখণ্ডতো এইবাৰ মেঘালয়তকৈ অধিক বৰষুণ হৈছে। দৰাচলতে ২০২৫ চনৰ বাৰিষাত মুঠ সাতখন ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলত মেঘালয়তকৈ অধিক বৰষুণ হোৱাৰ তথ্য পোৱা গৈছে। ইয়াৰে গোৱাই একমাত্ৰ ৰাজ্য যিখন ৰাজ্যত সাধাৰণতে মেঘালয়তকৈ অধিক বৰষুণ হয়।
১ জুনৰ পৰা ২৮ জুলাইৰ ভিতৰত মেঘালয়ত মাত্ৰ ৬৯০.৭ মিলিমিটাৰ বৰষুণ হোৱাৰ বিপৰীতে সাধাৰণ বৰষুণ ১৫৫৫.৪ মিলিমিটাৰ হ’ব লাগিছিল। ইয়াৰ বিপৰীতে ঝাৰখণ্ডত ৭৩২.৬ মিলিমিটাৰ বৰষুণ হোৱাৰ বিপৰীতে তাত সাধাৰণ বৰষুণ মাত্ৰ ৪৭৮.৩ মিলিমিটাৰ। অৰ্থাৎ ইয়াত স্বাভাৱিকতকৈ ৫৩ শতাংশ বেছি বৰষুণ হৈছে। ঝাৰখণ্ডৰ এই অতিৰিক্ত বৰষুণৰ পৰিমাণ দেশৰ ভিতৰতে চতুৰ্থ স্থানত আছে, মাত্ৰ লাডাখ, ৰাজস্থান আৰু মধ্যপ্ৰদেশৰ পিছতে স্থান আছে।
