এক মৰ্মান্তিক দুৰ্ঘটনাৰ ফলত ১৩ বছৰীয়া নিৰ্জনৰ পাছত ৩১ বছৰীয়া হৰিশ ৰাণাক মৃত্যুৰ অনুমতি দি উচ্চতম ন্যায়ালয়ে চিকিৎসা বা লাইফ সাপৰ্ট আঁতৰাই দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লৈছে। আদালত পিতৃ-মাতৃৰ আবেদনৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাইছে আৰু নিষ্ক্ৰিয় ইচ্ছামৃত্যু সৃষ্টিৰ এক আইন প্ৰণয়নৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰক আহ্বান জনাইছে। হৰিশৰ যাত্ৰা ২০১৩ চনত পঞ্জাব বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা চতুৰ্থ মহলাৰ পৰা পৰাৰ ফলস্বরূপ মগজুত গুৰুতৰ আঘাত পোৱাৰ সময়ত আৰম্ভ হয় আৰু তাৰ পিছৰ ১৩ বছৰত তেওঁ সম্পূৰ্ণৰূপে শয্যাগত হৈ আছিল।
বিচাৰপীঠে শ্যেক্সপীয়ৰৰ বিখ্যাত উদ্ধৃতি উল্লেখ কৰি কৈছে যে চিকিৎসকৰ কৰ্তব্য ৰোগীজনক সুস্থ কৰি তোলা, কিন্তু চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত যদি আৰোগ্যৰ কোন আশা নাথাকে, তেতিয়া সেই কৰ্তব্যৰ সীমা শেষ হয়। আদালত হৰিশৰ পৰিয়ালৰ, বিশেষকৈ তেওঁৰ বৃদ্ধ পিতৃ-মাতৃৰ, নিঃস্বাৰ্থ সেৱা প্ৰশংসা কৰি কয় যে এই সুচিত সিদ্ধান্ত এটা মৰ্মান্তিক জননী হ’লেও যেনেৰ জীৱনৰ সমগ্ৰ মানৱতাবাদ প্রতিষ্ঠা কৰিব পৰা যায়।
উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ নিৰ্দেশনাৰ মতে, মৃত্যুৰ এই প্ৰক্ৰিয়া পলিটিভ কেয়াৰৰ আওতাত সুনিশ্চিতভাবে কৰিব লাগিব যাতে হৰিশৰ মৰ্যাদা অটুট থাকে। আদালতে স্পষ্টভাবে উল্লেখ কৰিছে যে মৃত্যুজনিত চিকিৎসাৰ সিদ্ধান্ত ৰোগীজনৰ স্বাৰ্থ আৰু চিকিৎসাৰ বিফলতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। হৰিশৰ অবস্থা আৰু এই ঘটনাৰ পাছত সমগ্ৰ দেশত নিষ্ক্ৰিয় ইচ্ছামৃত্যুৰ আইন প্ৰয়োজনীয়তা মালাই উঠিছে, আৰু চিকিৎসা বিজ্ঞান যি স্বীকার কৰা হৈছে যে যদি এক ব্যক্তি জীৱিত থাকে তথাপি যদি অপেৰাৰ আবশ্যকতা নাই, তেন্তে উলটি চলা প্ৰবৃত্তি মানৱীয়তা আৰু আজীৱনৰ যন্ত্ৰণা মুক্তিৰ সম্ভাৱনা কৰি ল’লে হয়।
About the Author
