সুদীৰ্ঘ ১৯ বছৰ ধৰি চলা আলোচনাৰ অন্তত, ২৭ জানুৱাৰীত ভাৰত আৰু ইউৰোপীয় ইউনিয়নৰ মাজত এক ঐতিহাসিক মুক্ত বাণিজ্য চুক্তি চূড়ান্ত হয়। আমেৰিকাই আৰোপ কৰা শুল্কৰ প্ৰতিৰোধৰ ফলত এই চুক্তি অতি প্ৰয়োজনীয় হৈ পৰে, বিশেষকৈ ২০০৭ চনৰ পৰা চলি অহা স্থবিৰ অৱস্থাৰ পটভূমিত। ভাৰত সরকারের তৎকালীন যুটীয়া সচিব কুমাৰ সঞ্জয় কৃষ্ণে প্ৰকাশ কৰে যে এই চুক্তিয়ে দেশৰ অৰ্থনীতিৰ বাবে নতুন দিশে গতি আনিব।
সঞ্জয় কৃষ্ণে উল্লেখ কৰিছে যে, ২০১১-১২ চনৰ পৰা কিছুমান বিষয়ত অসম্পূর্ণতা আৰু মতামত অব্যৱহিত ল’লে আলোচনাসমূহ স্থবিৰ হৈ পৰিছিল, কিন্তু মাত্ৰ পাঁচ বছৰত পুনৰ এই প্ৰক্ৰিয়া গতি লাভ কৰিছে। এই চুক্তিৰ মাধ্যমে, ভাৰতীয় ৰপ্তানীকাৰীসকলে ইউৰোপীয় ইউনিয়নৰ ৰাজ্যসমূহৰ বাবে সহজে বাণিজ্য কৰিব পৰিব, যাৰ ফলত দীৰ্ঘম্যাদী পৰিকল্পনা কৰাটো অধিক সুবিধাজনক হৈ পৰিব। বিশেষকৈ, বিদ্যুৎ খণ্ডৰ ক্ষেত্রত এই চুক্তি সাধাৰণত গুৰুত্বপূর্ণ আৰু ফলদায়ক হ’ব বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
ব্যৱসায়িক চুক্তিৰ ফলত, ভাৰতীয় বজাৰত ইউৰোপীয় উচ্চমানৰ যন্ত্ৰপাতি, বিলাসী সামগ্ৰী যেনে চকলেট আৰু গাড়ী আৰু সুৰাৰ মূল্য হ্ৰাস পাব। অন্যদিকে, ইউৰোপীয় দেশসমূহে সস্তাত ভাৰতৰ পৰা বস্ত্ৰ, মণি-মুকুতা, ঔষধ, মচলা আৰু তথ্য প্ৰযুক্তিৰ সেৱা লাভ কৰিব পাৰে। উল্লেখযোগ্য হৈছে যে, ২০৩০ চনৰ ভিতৰত ৩৭ গিগৱাট অফশ্ব’ৰ বায়ু শক্তি উৎপাদনৰ লক্ষ্যত ইউরোপীয় প্ৰযুক্তিৰ সহযোগিতা গুৰুত্বপূৰ্ণভাবে লাগে।
About the Author
